Atlas starych map
Mapy miejsc rodu Burdzych od 1855 do 1954 r.: Burdze w Puszczy Sandomierskiej, Nowosielce i Łukowiec na Kresach, Mieczków na Dolnym Śląsku, a także Szklary Dolne — jedna ze wsi, w których osiedli łukowianie. Pełna rozdzielczość, porównanie epok.
Okolica z góry: trzy warstwy
Nowosielce, oba Łukowce, Nowoszyny, Czerniów i Bukaczowce w jednym kadrze: mapa WIG 1931, mapa AMS 1954 i zdjęcie satelitarne CORONA 1971 nałożone na siebie — z suwakami przezroczystości i przybliżaniem do pojedynczej zagrody.
To samo miejsce, dwie epoki
Przesuń suwak: po lewej polska mapa wojskowa z 1931 r., po prawej amerykańska z 1954 r. (z zabudową sprzed 1943 r.). Obszar od Nowosielec (u góry) do stacji Żurawno-Nowosielce (na dole), ok. 3,6 × 5,2 km.
19311954Nowosielce, Łukowiec, Żurawno
Kresy: tu mieszkali Adam i Weronika, stąd ks. Daca uciekał w 1943 r.
Na tych arkuszach opiera się śledztwo „Gdzie stała zagroda Burdzych”.
Burdze (par. Grębów)
Puszcza Sandomierska: tutaj szukamy najstarszych śladów rodu. Pochodzenie nazwiska pozostaje otwartym pytaniem.
Mieczków (gm. Kostomłoty)
Dolny Śląsk: tu rodzina osiadła po repatriacji w 1945 r.
Szklary Dolne (Nieder Gläsersdorf)
Dolny Śląsk, gmina Chocianów. Z rodziną Burdzych ta wieś nie ma nic wspólnego — trafiło do niej po 1945 r. około dwudziestu rodzin z Łukowca. Dokąd trafili pozostali, pokazujemy osobno: Dokąd trafili łukowianie.
Skany: Archiwum Map WIG (mapywig.org), Jagiellońska Biblioteka Cyfrowa, Biblioteka Narodowa, Library of Congress, NYPL. Pełna lista: Źródła.